Geen producten (0)

Iedereen die al wat langer aan Postcrossing doet, heeft ze minstens voorbij zien komen of wellicht zelfs al enkele mogen ontvangen: kaarten van de Finse illustratrice Inge Löök. Vaak staan op deze kaarten twee koddige oudere dames die de grootste lol hebben met elkaar. De kaarten met de Old Ladies zijn dan ook razend populair in zowel Finland zelf als daarbuiten.

Wie is echter de tekenaar van deze zogenoemde ‘Old Ladies’? Inge Löök is de artiestennaam van Ingeborg Lievonen, geboren in 1951 in het Finse Helsinki. Als kind groeide ze op in flat met zeven verdiepingen, waar ook twee oudere vrouwen woonden: Alli en Fifi. Deze vrouwen schenen er echt zo uit te zien als de twee dames die Inge later ging tekenen, maar hadden in het echt lang niet zoveel lol als op haar tekeningen.

In het midden van de jaren 70 begon Inge met een soort gecombineerde baan: professioneel tuinder en grafisch ontwerpster. Als ontwerpster mocht ze meteen aan de slag met het illustreren van boeken en andere materialen voor verschillende opdrachtgevers. Inmiddels heeft het illustreren de overhand genomen in haar carrière, maar als natuurliefhebster pur sang heeft ze het tuinieren wel degelijk nog nodig om de balans in haar leven te houden.

Dat de natuur een grote rol speelt voor haar werk, maar vooral voor haar persoonlijk, is voor mij duidelijk af te lezen in haar werk en het is ook iets dat ik heel erg in haar waardeer. Zo kun je op haar site lezen dat ze soms urenlang met een verrekijker naar een spin kan kijken, maar ook meteen tegelijkertijd kan indenken hoe zaken als onkruid en ongedierte over ons mensen zouden denken. Een interessante gedachtegang die ik zeer kan waarderen, aangezien ik zelf ook vaak zo over verschillende dingen denk of probeer te denken.

Maar terug naar de ‘Old Ladies’ of – zoals Inge ze zelf noemt – de Merry Aunties. Qua uiterlijk zijn ze gebaseerd op de eerdergenoemde buurvrouwen Alli en Fifi, maar qua avonturen zijn ze een weerspiegeling van hetgeen Löök zelf beleeft of heeft beleefd met haar eigen buurvrouw. Zeilen met een parasol, wijn drinken in een boom, picknicken onder de tafel… je kunt het zo gek niet bedenken of ze heeft het zelf beleefd en wil de lol overbrengen in haar illustraties.

Deze eigen ervaringen zijn ook meteen de reden waarom ze geen oude mannetjes tekent: om de vriendschap tussen twee mannen te kunnen begrijpen, moet je zelf man zijn of de sleutel hebben om door te dringen tot dat grote geheim dat echte mannenvriendschap in zich heeft. Iets dat ik in meer of mindere mate ook al herken nadat verschillende vriendschappen met mannen op de klippen zijn gelopen: blijkbaar betekent vriendschap bij mannen onderling toch iets anders dan bij vrouwen en dat is heel moeilijk voor ons om dat te doordringen.

Enfin, weer terug naar de vrouwtjes. In het begin – in 2003 – had Inge Löök zich niet kunnen bedenken dat haar illustraties voor Valentijnsdag zo populair zouden worden. Zelfs nu kan ze niet begrijpen dat de toch niet zo mooie tandeloze oude vrouwtjes zo de harten hebben gestolen. Ze denkt zelf dat de populariteit ligt in het gegeven dat ze het mooie innerlijk een mooi contrast vormt met het minder mooie uiterlijk. Juist die kleine momenten van plezier en geluk – ontsproten uit een fantasie en nieuwsgierigheid die volgens haar bij elke leeftijdsgroep en elk levend wezen essentieel is –  wil ze dan ook blijven benadrukken.

Die fantasie klinkt ook door in haar andere werken. Naast de oude dames spelen namelijk ook kerstelfjes een grote rol: sinds ze op haar achtste op een winterochtend een groep kerstelfjes, van nog geen halve meter hoog en met een speciale manier van communiceren naar elkaar, heeft gezien, zijn die haar altijd blijven inspireren. Ook deze kaarten zijn, naast die met de Old Ladies, te koop bij Postzegelerop.  

Dat overigens niet alles fantasie is wat ze tekent, bewijzen overigens de katten wel. De katten die Inge Löök namelijk tekent, zijn namelijk of haar eigen katten, of die van haar vrienden, of straatkatten die waar ze voor zorgt. Wat dat betreft heeft deze blog eigenlijk ertoe geleid dat ik nog meer waardering heb gekregen voor het werk van Löök. Niet alleen omdat ik een echte kattenliefhebster ben, maar vooral omdat ik ook paralellen kan trekken tussen verschillende gedachtegangen van haar die je gewoon op heel veel dingen in het dagelijkse leven kunt toepassen. En dat allemaal door enkele tekeningen die mede dankzij Postcrossing zich over de hele wereld gaan verspreiden.

Marjon. december 2015

Terug naar Marjon's postcrossing weblog hoofdpagina