Geen producten (0)

Leren met postcrossing



"Postcrossing verrijkt je wereld” was een van de zinnen die mij het meest zijn bijgebleven van de Postcrossing-campagne van PostNL. Niet alleen omdat ik vorige week op het werk werd herinnerd aan de campagne (een van mijn collega’s wilde weten wat het ook alweer was) of omdat de regisseur zo enthousiast reageerde toen ik dit zei, maar ook omdat ik op Facebook een vraag tegenkwam van een moeder die aan de welbekende Meester Mark vroeg hoe ze haar dochter kon enthousiasmeren voor het leren van aardrijkskunde.

Naast de vele tips die al gegeven werden, opperde ik Postcrossing. Ik ben weliswaar geen onderwijskundige, maar ik weet inmiddels wel dat (vooral in de VS) veel schoolklassen met hun klas aan Postcrossing doen om zo kennis op te doen over verschillende culturen, talen en ga zo maar door. Nu zijn puberende meisjes weliswaar niet de meest ideale doelgroep, maar toch… het kan iemand prikkelen als die verhalen uit de eerste hand krijgt. Maar hoe kan Postcrossing leerzaam zijn? Ik zet een en ander op een rijtje zoals het voor mij werkt. Heb je aanvullingen, dan mag je die natuurlijk altijd doorgeven. Misschien dat ik er dan in een volgend blog wel aandacht aan kan besteden!

Aardrijkskunde
Bij aardrijkskunde denkt men vooral aan topografie. Postcrossing kan hieraan meewerken, maar dan moet je in het begin wel een beetje geluk hebben. Op dit moment zijn vooral landen als Rusland actief en na het tiende kaartje weet je dan onderhand wel waar Rusland, Moskou en Sint-Petersburg liggen. Of waar Duitsland ligt (als je dat nog niet wist). Later merk je dat het aantal landen een stuk meer divers wordt: zo had ik wel ooit gehoord van Sao Tomé e Principe, maar waar het precies lag? Geen idee. Dankzij Postcrossing weet ik het (en Postzegelerop helpt je ook een handje met een leuke collectie ‘mapcards’ natuurlijk).

Aardrijkskunde omvat daarnaast ook veel culturele en soms ook politieke aspecten. Je kunt er in ieder geval naar vragen, iets dat ik ook bewust doe. Je hebt immers wel een beeld van Donald Trump, president van de VS, als een domme, incompetente en op Twitter schreeuwende man, maar wie zegt hoe de Amerikanen zelf over hem denken? Of de hele situatie in Rusland/Oekraïne? Of Noord- en Zuid-Korea? Zomaar een paar zijweggetjes waarin je meer op kunt steken over de politieke situatie in een land of hoe de mensen bijvoorbeeld leven. Hoe ziet de ‘schoolcarrière’ van iemand in Duitsland eruit of hoe is het onderwijs geregeld in Brazilië? Vragen staat vrij en mijn ervaring is dat mensen er ook graag over vertellen.

Bij mij zelf zingt overigens, buiten Postcrossing om, nog steeds het idee om bepaalde wereldleiders aan te schrijven om te vragen wat hun visie op de wereld is en hoe zij denken dat zij als “slecht” te boek staan in de rest van de wereld.  Neem bijvoorbeeld een Kim-Jong Un of Vladimir Poetin (niet dat ik sympathie voor hen heb, maar ik ben altijd erg benieuwd naar het verhaal van die mensen zelf, ook al kun je het wel raden). Aangezien ik echter nog steeds een keer naar de VS wil en communiceren met dit soort landen/leiders gevoelig ligt, heb ik dit plan maar op de zeer lange baan geschoven.

Taal
Een ander grote pré vind ik dat je oefent met vreemde talen en dan – voor mij althans – voornamelijk Engels en Duits. Ik merk aan mezelf dat als ik veel Duits en Engels schrijf, ik er steeds meer bedreven in raak en het voor mijn gevoel ook beter af gaat. Nu ben ik geen taalnazi en zal ik ook regelmatig fouten maken (met name in het Duits), maar daar gaat het niet om. Je bent ermee bezig, je oefent lekker en het lezen gaat je ook steeds makkelijker af.

Daarnaast kom ik regelmatig profielen tegen waarin wordt gevraagd om een zinnetje of een woordje in je eigen taal op te nemen. Nu heeft Postzegelerop leuke kaarten in de collectie waarop bijvoorbeeld de woorden “hallo” of “Nederland” in meerdere talen staan, maar ze hebben ook heel leuke kaarten met inspirerende quotes (vooral de Cardcetera-serie vind ik geweldig). En ik heb ook ooit kaarten voorbij zien komen waarop Nederlandse woorden met een Engelstalige uitleg staan. Zelf gebruik ik overigens regelmatig het Brabantse woord “houdoe” – want wat is nu leuker dan het afsluiten met een niet alledaagse groet die men ook nog eens zelf kan uitspreken (how do)?

Nadelen
Is het dan alleen maar goud aan de horizon dat blinkt? Nee, zeker niet. Je hebt namelijk wel enig doorzettingsvermogen nodig. Ikzelf verstuur en ontvang dus ook kaartjes bij de vleet (mag er op dit moment 43 tegelijk onderweg hebben), waardoor je sneller een variatie krijgt aan verschillende landen en verschillende boodschappen. Begin je net, dan zit je aan je vijf kaarten vast en moet je een en ander opbouwen. Als je dan kaarten krijgt die niet aan jouw wensen voldoen, wordt dat volhouden ook zwaar (maar hé… is het ook niet zo dat je moet leren omgaan met teleurstellingen en je ook doorzettingsvermogen moet kweken ;-) )?

Daarnaast is er het kostenaspect. Als je eenmaal goed op stoom bent en wilt blijven, ben je al snel 30-50 euro per maand kwijt aan kaarten en postzegels (en dan ben je nog niet eens extreem ‘die-hard’  – ikzelf heb me bijvoorbeeld als doel gesteld om 365 kaarten te sturen dit jaar, maar er zijn mensen die nog veel meer versturen op jaarbasis). Dit kan niet iedereen betalen, zelfs al zou je de koopjeshoek van Postzegelerop goed uitpluizen.

Kortom… Postcrossing verrijkt mijn leven en kan in mijn ogen ook veel andere levens gaan verrijken, waaronder die van schoolgaande kinderen, maar je moet er wel je schouders onder zetten en je portemonnee ervoor willen trekken. Maar voor mijn gevoel krijg je er ook een hoop voor terug en daar gaat het wat mij betreft om! 

 

Marjon, februari 2017

Terug naar Marjon's postcrossing weblog hoofdpagina