Geen producten (0)

Mijn postcrossing tasje

Ik heb het in mijn blogs voor Postzegelerop wel eens gehad over het opbergen van kaarten. De ontvangen kaarten stopte ik toen nog allemaal netjes in een map, maar intussen heb ik hiervoor een mooie doos gevonden. Hierop is wel uitdrukkelijk geschreven dat het om Postcrossing-kaarten gaat en deze absoluut niet weggegooid mogen worden, mocht iemand anders tóch plots mijn kasten gaan uitruimen. Het zou je maar gebeuren dat er ineens honderden kaarten worden weggegooid… En soms pak ik die doos erbij en kijk ik vol genoegen door alle kaarten heen, als een ‘trip down memorylane’.

Mijn te versturen kaarten heb ik intussen opgeborgen in een van mijn zeer geliefde Malm-nachtkastjes (jawel, van de grote blauw/gele woonwarenreus). Handige soepele laatjes, ook plaats voor rare/afwijkende formaten en je kunt er makkelijk schotjes inzetten en een tab-systeem om per categorie te zoeken (als iemand dus van katten houd, heb je die categorie zó gevonden). Postzegels, speciale pennen, washi-tapes en stickers bewaar ik in een bureaula en een mooie houten (Keep Calm – net als die gave kaartenserie van Postzegelerop) kist onder mijn bureau.

Maar dan komt mijn op dit moment meest geliefde opbergmethode: mijn Postcrossing-tasje! Een tijd geleden had ik op een grote Chinese internetmarktplaats een toilettasje gekocht om op mijn toenmalige werk mijn pennen en dergelijke wat netter te kunnen ordenen. Dat was daar al snel een mandje van ons goedkope blauw-witte discountwarenhuis geworden, dus het tasje lag ondertussen ongebruikt te verstoffen.

Intussen was ik stug verder gegaan met Postcrossing natuurlijk. Aangezien mijn werk, ook nu, zich vooral achter de computer afspeelt, heb ik in de avonden weinig zin om ook thuis dat ding nog aan te slingeren om adressen aan te vragen en kaarten te scannen. Ik vraag dus regelmatig een serie(tje) adressen op, scan en upload de kaarten, om ze vervolgens later in de week te schrijven en te versturen (ik print alle bijbehorende gegevens, zodat ik weet welke kaart bij wie hoort).

Probleem is vaak echter dat ik dit niet altijd aan mijn bureau doe. Ik had dus al een tijdje een kartonnen cakevorm waarin ik telkens al mijn pennen (ik werk altijd met meerdere kleuren), mesjes, washitape, stempeltjes en kaarten verzamelde om ze daarna overal in huis mee te gaan sjouwen. Toen ik dit jaar mijn auto weg moest brengen voor een grote beurt en ik erop moest wachten, besloot ik om in de showroom kaarten te gaan schrijven. Alleen kun je dan moeilijk aankomen met zo’n rommelige cakevorm. Toen zag ik ineens mijn uiterst schattige toilettasje (in de vorm van een soort koffertje met handvat). Pennen passen er precies mooi in, er zit een divider met netjes en vakjes in waarin ik alle andere rommeltjes kwijt kan plus dat er precies een dubbelgevouwen A4-tje met een kaart erin past (en wel meer dan één).

Het is werkelijk zo makkelijk! Adressen opvragen, gegevens printen, alles in het tasje doen, tasje mee en schrijven maar! En als je verlegen zit om een praatje: met zo’n schattig tasje vol pennen, andere rommeltjes en kaarten, heb je vaak genoeg ook meteen een praatje buitenshuis. Dus het mes snijdt aan alle kanten. Maar wel met mijn schattige Postcrossing-tasje!

 

Marjon, november 2017

Terug naar Marjon's postcrossing weblog hoofdpagina