Geen producten (0)

Nieuw jaar, nieuwe wensen



Allereerst: gelukkig nieuwjaar iedereen! 2017 is weer achter de rug. Ik weet niet hoe jullie dit hebben beleefd, qua Postcrossing dan, maar voor mij was het een behoorlijk pittig, maar ook mooi jaar. Maar wat zal 2018 brengen? In dit blog zal ik jullie een terugblik geven hoe ik Postcrossing heb beleefd in 2017 en – voorzover ik nu weet natuurlijk – zal beleven in 2018. Uiteraard heb ik ook weer het jaarlijkse overzicht van de posttarieven en zal ik eindigen met mijn postwensen voor 2018.

2017
2017 begon wat Postcrossing betreft al vroeg, namelijk op 1 januari 2017 rond een uur of 1. ’s Nachts wel te verstaan. We hebben namelijk buren die het leuk vinden om, als de rest al is opgehouden, nog even volop te laten horen hoeveel vuurwerk zij nog over hebben. Dus wat doe je dan als je toch niet kunt gaan slapen? Kaartjes schrijven!

Op dat moment had ik nog niet kunnen vermoeden dat ik dat jaar aan een heuse challenge zou beginnen. In 2016 merkte ik namelijk dat ik nog maar een x aantal kaarten zou moeten schrijven om elke dag van het jaar een kaart geschreven te hebben (gemiddeld gezien dan). Ik had nog mijn best gedaan, maar in november nog een eindsprint trekken… nah, ik was gewoon te laat. Uiteindelijk heb ik de challenge eind oktober 2017 gehaald toen ik mijn 365e kaart heb geschreven.

Ik had vooral in oktober even doorgetrokken omdat ik in november altijd al aan mijn kerstkaarten begin en ik ook kerstkaarten schrijf voor de kerstactie van Project Postmaatje. Mocht je daar nog niet van hebben gehoord: check mijn eerdere blog over dit project en volg hun op Facebook. Als je van het versturen van post houdt, is dat echt een project waar je je hart aan op kunt halen! En je maakt er vooral eenzame mensen nog blij mee ook.

Achteraf gezien waren beide projecten wel aardig pittig. Leuk, maar pittig. Om namelijk niet te ver achter te lopen, moest ik er namelijk voor zorgen dat ik elke maand toch wel een aardig aantal kaarten schreef. Dan liep ik weer 20 kaarten achter en moest ik flink eraan trekken om elke kaart – met evenveel liefde en aandacht – de deur uit te krijgen. Plus dat je natuurlijk ook een hele bulk kaarten terugkrijgt die je moet registreren. Maar… achteraf was het de moeite!

2017 in statistieken
Het is altijd leuk om even de statistieken erbij te nemen. In 2017 zijn 376 kaarten van mij geregistreerd (op het moment van schrijven van dit blog heb ik nog 2 kaarten onderweg) en heb ik 375 kaarten geregistreerd. Ik heb dus ruimschoots voldaan aan mijn doelstelling, al moet je er natuurlijk ook nog wat kaartjes uit 2016 bij optellen.

De meeste kaarten heb ik achtereenvolgens gestuurd naar Duitsland (68), Rusland (52), de Verenigde Staten (34), Tsjechië (20) en Taiwan (19). Een eervolle vermelding is voor Nederland met 17 kaartjes die voor mijn gevoel vooral in de tweede helft van het jaar werden verstuurd. De kaart naar Zuid-Afrika heeft er het langste over gedaan: 87 dagen. Dit is niet representatief voor dit land trouwens, maar soms kan het wel eens gebeuren dat er een kaartje blijft hangen natuurlijk. Bijzondere landen waar een kaartje heen mocht, waren voor mij de Verenigde Arabische Emiraten, Guernsey, Oezbekistan en Ghana.

De top 5 landen van de ontvangen kaarten is grotendeels hetzelfde. Duitsland staat op kop met 72 kaarten, daarna volgen Rusland en de Verenigde Staten op gepaste afstand met respectievelijk 50 en 44 kaarten. De top 5 wordt compleet gemaakt met Tsjechië en Frankrijk, met elk 18 kaarten. Nederland staat op plaats 8 van de top 10 met 11 kaarten. De kaart die er het langst over heeft gedaan is een kaartje uit Letland. Met 70 dagen kan het niet anders dan dat ook dat kaartje ergens is blijven hangen. Daarna volgen Griekenland met 41 dagen en Zuid-Afrika met 35 dagen. Nummer 4 en 5 zijn weer ex aequo geëindigd met 34 dagen: Maleisië en de Filippijnen. De vijf meest bijzondere landen van waaruit ik kaarten heb gekregen, zijn Maleisië, de Filippijnen, Zuid-Korea, Sri Lanka en Namibië.

2018
Wat 2018 mij gaat brengen op Postcrossing-gebied, durf ik goed te zeggen. Ik wil het sowieso wel wat rustiger aan gaan doen dan vorig jaar, maar dat is ergens ook niet zo moeilijk natuurlijk. Kaarten gaan er met nog meer aandacht uit en ik probeer van elke kaart een nog groter feestje te maken. Samen met de mooie collectie kaarten van Postzegelerop moet dit natuurlijk lukken.

Tariefwijziging PostNL
De meeste Postcrossers zullen het al weten, maar PostNL heeft de tarieven van zowel binnen- als buitenlandse post weer stevig verhoogd. Een postzegel met aanduiding 1 voor Nederland kost € 0,83 cent (een stijging van € 0,05) en een internationale zegel met dezelfde aanduiding kost voortaan € 1,40 (een stijging van € 0,07).

Echter, heb je nog zegels van vorige jaren, dan kun je die gewoon blijven gebruiken. Bij de zegels met waardeaanduiding (1 of 2) hoef je niets bij te plakken. Heb je nog oudere zegels met een bedrag in euro’s erop vermeld, dan moet je bijplakken tot je op of boven het geldende tarief komt.

Zijn er dan nog goedkopere alternatieven? Ja. Er zijn genoeg handelaren die postzegels met een korting aanbieden. Deze worden vaak opgekocht bij verzamelaars die er niets meer mee doen en worden aan de consument doorverkocht. Vaak krijg je bij deze handelaren complete setjes zodat je precies weet wat je op een kaart of brief moet plakken. Ook heeft PostNL in de vorm van Sandd een concurrent gekregen voor de binnenlandse post: wel heb je dan te maken met een 72-uurslevering, maar het tarief is er dan ook naar (het tarief voor 2018 was op het moment van schrijven van dit blog nog niet bekend).

Andere postwensen?
Omdat ik niet met negatief nieuws wil eindigen, eindig ik dit blog met mijn postwensen voor 2018. Of ze uitkomen, weet ik niet. Zo wil ik altijd nog een keer post sturen naar verschillende, ook controversiële, wereldleiders. Denk hierbij aan een Donald Trump, Kim Jong-Un en Vladimir Poetin. Hoe zien zij het dat zij door vrijwel de hele wereld met de nek worden aangekeken en hoe zien zij de rest van de wereld? Let op: dit is niet omdat ik compassie heb met deze mensen, integendeel, maar ik ben gewoon nieuwsgierig wat er in hun hoofden omgaat. Het zal echter altijd wel bij een wens blijven, aangezien ik wellicht ooit nog eens naar de VS wil gaan en het volgens mij dan niet bepaald slim is om contact te hebben (gehad) met regeringsleiders van dit soort landen. Maar ik kan natuurlijk ook met BN’ers beginnen die bij de meeste mensen niet zo goed liggen – daarna komen de BW’ers (beroemde wereldleiders) wel ;-) !

Meer haalbaar is dat ik penvrienden wil worden met mensen van andere continenten. Niet zozeer voor het uitwisselen van brieven, als wel uitwisselen van dagelijkse dingen als thee of snoep. Wat is bij hen gangbaar? Lusten ze onze drop, kennen ze onze theemelanges. Hoe smaakt hun meest populaire thee, hoe is hun snoep? Of het uitwisselen van recepten bijvoorbeeld.

Kortom, in 2018 zal ik ook wel weer genoeg te doen hebben op het gebied van snailmail en Postcrossing. Rest mij jullie nogmaals alle geluk voor 2018 toe te wensen en dat het een mooi (post)jaar mag worden!

Marjon, januari 2018

Terug naar Marjon's postcrossing weblog hoofdpagina